مـن مثــل ایـن گـداهـا نیستــم !
ڪـه زنگ تمـام خـانـه هــاے ڪوچـه را مــــے زنــد ،
تـا شایــد یڪــــے در را بـاز ڪنــد .
مـن فقـط درب خانـۀ خودت بست نشستــه ام...
"مهربــان پـروردگــار مـن "
مــــے دانـم حتــــے دست خـالــــے بـازگشتـن از درگــاهت
" بــــے حڪمت " نیست...
چـــهـ غریبـــانهـ قــدم مــی زدی...

میــان رفیــق هــایــی کــهـ رفتنـــد...
و حـالا تــو مانــدهـ ای و نـارفیــق هـایـی کـهـ هـر یــک ،
سهـمــی در غـربتـــت ،
سپیــد کــردن مـو هـایـت دارنــد... :(














