امیرالمؤمنین علی «علیه السلام» چنین فرمود:  
 
بدانید که ایمان بر چهار پایه بنا شده است: یقین و صبر و عدل و جهاد.
۱- یقین بر چهار شعبه است: شوق و ترس و زهد و انتظار.
هر کس مشتاق بهشت باشد شهوات را از یاد می‌برد، و هر کس از آتش بترسد از محرمات پرهیز می‌کند، و هر کس نسبت به دنیا زهد و بی‌اعتنایی کند مصیبت‌ها بر او آسان می‌شود و هر کس به انتظار مرگ باشد در خیرات می‌شتابد.
۲- صبر بر چهار شعبه است: بصیرت در فهم و درک، تأویل و تبیین حکمت، شناخت عبرت‌ها، سنن پیشینیان.
هر کس در فهم و درک بصیرت داشته باشد در حکمت جستجو و تبیین می‌کند، و هر کس در حکمت تبیین کند عبرت‌ها را می‌شناسد، و هر کس عبرت را بشناسد حکمت را تأویل و تفسیر می‌کند، و هر کس حکمت را تفسیر کند عبرت را می‌بیند، و هر کس عبرت را ببیند گویا همراه پیشینیان بوده است.
۳- عدل بر چهار شعبه است: پیچیده‌های فهم، و پوشش علم و شکوفه حکمت‌ها و باغ حلم.
هر کس بفهمد جمله‌های علم را تفسیر می‌کند، و هر کس علم داشته باشد شرایع حکمت بر او عرضه می‌شود، و هر کس بردباری کند در کارش افراط نمی‌کند و به‌وسیله آن در بین مردم ستوده زندگی می‌کند.
۴- جهاد بر چهار شعبه است: امربه‌معروف و نهی از منکر، و راست‌گوئی در جاهای مختلف، و غضب به خاطر خداوند، و بغض و عداوت با فاسقان.
هر کس امربه‌معروف کند کمر مؤمن را محکم می‌کند، و هر کس نهی از منکر کند بینی فاسق را به خاک می‌مالد، و هر کس در جاهای مختلف راست بگوید وظیفه‌ای که بر عهده‌اش بوده انجام داده است، و هر کس با فاسقان عداوت داشته باشد و به خاطر خداوند غضب کند خداوند به خاطر او غضب می‌نماید.
و این است ایمان و پایه‌ها و شعبه‌های آن.
 
#سلیم_بن_قیس
#اسرار_آل_محمد
#اسماعیل_انصاری_زنجانی_خوئینی
(قم: نشر دلیل ما، ۲۵ تیر ۱۳۹۲)
صفحات ۲۵۹ و ۲۶۰.