چرا خانواده؟

چرا امام حسین با آن که از شهادت خود آگاهی داشت، زن و فرزندانش را به همراه خود به کربلا برد؟
همراهى خانواده امام حسین در حادثه عاشورا می تواند به جهت عوامل زیر باشد:

شهدا
از تمام اقشار ملت، اعم از کسبه، اطبا، مهندسین، علما و سپاهیان به عنوان یک فرد از اجتماع که حق بر گردنش هست تشکر مى‏کنم و عرض مى‏ کنم که هرکدام از شما ممکن است در کار خود کمبودهایى حس کنید و مشکلاتى براى شما باشد. اینجانب خواهشمند است که موقعیت اسلام و انقلاب و کشور را در نظر گرفته و صبر بیشترى کنید و توجه داشته باشید که در مشکلات است که انسان‏‌ها آزمایش مى ‏شوند. شهيد حسين خرازي

حاج عباس کریمی رفتار و كردارش با پذيرفتن فرماندهي لشگر تغيير نكرد و او كسي نبود كه اين القاب را افتخاري بداند به همين خاطر هيچ وقت نخواست عنوان كند كه فرمانده لشگر است زيرا بسيجيان را فرماندهان واقعي جنگ مي‌دانست. بعد از عمليات خيبر، مشغله‌اش زياد شد و دير به خانه مي‌آمد. او چيزي نمي‌گفت. من هم نمي‌پرسيدم تا اينكه يك روز از طرف لشگر تلفن مخصوصي را در خانه ما نصب كردند و گفتند: «اين مخصوص فرماندهي است و عباس فرمانده لشگر 27 محمد رسول الله (ص) است.» او با اينكه فرمانده لشگر بود حقوق كمي‌ مي‌گرفت. هنگام شهادت ميزان حقوقش 2900 تومان بود. اموالي را كه در اختيار داشت متعلق به خداوند و تمامي‌ مردم مي‌دانست و معتقد بود كه او وظيفه نگهباني از آنها را بر عهده دارد و اجازه نمي‌داد بيت‌المال حتي يك سر سوزن جابجا شود.

راوي:همسر شهيد عباس کریمی
منبع : خاطراتی از کتاب: دجله در انتظار عباس

واكنش ما به گريه كودك

یکی از پاسخ‌های نامناسب والدین بیشتر در برابر گریه کودکشان می‌باشد؛ زیرا آنان تحمل گریه کودکان خود را ندارند در حالی که گریه کودک واکنش بسیار مناسبی برای محرکات طبیعی می‌باشد؛ و او بدین وسیله به محرکات آزاردهنده محیط پاسخ می‌دهد. امام صادق (ع) این موضوع را به طور علمی مورد توجه قرار داده‌اند.آن حضرت خطاب به شاگرد خود، مُفضَّل می‌فرمایند: «ای مفضل، از منافع گریه کودکان نیز آگاه باش. بدان که در مغز کودکان رطوبتی است که اگر در آن بماند، بیماری‌ها و نارسائی‌های سخت و ناگوار به او می‌رساند، مانند نابینائی و همانند آن».
گریه موجب می‌شود که آن رطوبت از مغز کودکان سرازیر شود و بیرون آید و بدین وسیله سلامت جسمی و تندرستی چشمان آنان را فراهم آورد. باید توجه داشت که گریه کودکان نسبت به محرک‌ها، علامت سلامتی آن‌ها می‌باشد؛ زیرا کودک بدین وسیله می‌خواهد عامل آزاردهنده را از بین ببرد.
اگر والدین بخواهند با پاسخ‌های نامطلوب خویش، کودک را از این واکنش منع کنند و از گریه او جلوگیری نمایند، بدون تردید، او را دچار نابسامانی رفتاری خواهند نمود که آثارش در رفتار آینده او به طور ناخودآگاه مشاهده خواهد گردید. [1]


پی نوشت :
1- سايت راسخون

اوصیکم به خواندن این شعر فوق العاده ....

دیرگاهیست گلو بغض مکرر دارد

                                  چند روزیست قلم حالت نشتر دارد

کوفیان داعیه ی مسجد و منبر دارند...

                              عمر سعد زمان وسوسه ی زر دارد

یادمان هست که اجداد شما کربـــ و بــلا...

                              شیعه از تیـــغ شما داغ به پیکر دارد

بی سبب نیست که از شام عراق آمده اید

                              حضرت عمـــه ی ســادات بـــرادر دارد!

و شما کمتر از آنید حسین تیغ کشد

                            کمتر از آنکه علمدار علم بردارد

مـــا جوانــان بنی فاطمی اربـــابیـــم

                             بی حیا!عمـــه ی ما مالکــــ اشتر دارد!

ایل ما ایل عجم هاست که یک کودک ما

                              جگری با جــگر شیـــر برابر دارد

اینکه ما دست به شمشیر و زره استادیم

                              سبب این است که این طایفه رهبـــر دارد

نه عراق است و نه سوریه خیالت راحت

                                     کشور ضــامن آهوستـــــ،بزرگتر دارد

وای اگر گرد و غباری به حرم بنشیند

                                 تیغ ما شوق به انداختن سر دارد

باید این شهر به آرامش خود برگردد

                            که شب جمعه حرم روضه ی مـــــادر دارد..

 سورهء غم میرسد آیات مریم می رسد  

 عطر سیب و بوی اسپند محرم می رسد

دست خود را سینه می گذارم با ادب

آه دارد مادری با قامت خم می رسد

میزبان زهرا(س)که باشدمن خیالم راحت است 

چونکه الطافش به مهمانها دمادم می رسد

انبیا پشت سرهم یک به یک صف بسته اند

حضرت خاتم برای خیر مقدم می رسد

بارعام است و ضیافت خانهء هیئت شلوغ

نامه های دعوت از عرش معظم می رسد

زیرو رو کردن فقط کار حسین ابن علی (ع) است 

در محرم ارمنی هم زیر پرچم می رسد

چایی روضه دوای درد بی درمان ماست 

بین این درا الشفا پیوسته مرحم می رسد

با لباس مشکی ام از قبر می آیم برون 

یک نخ این پیروهن فردا به دادم می رسد

جبرئیل عرش خدا را آب و جارو می کند 

کاروان کربلا از راه کم کم می رسد

یادمان باشد؛

اول نماز حسین،بعد عزای حسین.

اول شعورحسینی،بعد شور حسینی.

محرم و صفر زمان بالیدن است نه فقط نالیدن،

بساطش آموزه است نه موزه.

تمرین خوب نگریستن است نه فقط خوب گریستن...!!!

ازدواج ممنوع ها

با این افراد اصلا ازدواج نکنید:
۱. معتاد (مگر ترک انگیزه ای کند و دیگر معتاد به حساب نیاید) و شارب خمر (شراب خوار)،
۲. بیمار روانی (بیماری که ارتباطش را با واقعیت از دست داده و تا کاملا درمان نشده)،
۳. بی دین و لا مذهب ( رعایت این توصیه برای تمام افراد بشر با هر دین و مذهبی مفید است)،
۴. بد اخلاق، تند خو (؛ کسی که اخلاقش قابل پیش بینی نیست)،
۵. مادی و بخیل،
۶. مجرم خو ، تبهکار و خلاف کار،
۷. دوست باز افراطی (و مطلقا بی تمایل نسبت به خانواده)،
۸. بی کاره و علاف،
۹. زن زیبا از خانواده فاسد ،
۱۰. بچه ننه (وابستگی شدید به مادر و خانواده). [1]

آيه شماره 41 از سوره مبارکه ابراهيم
آمرزش
رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ
پروردگارا روزى كه حساب برپا مى‏شود بر من و پدر و مادرم و بر مؤمنان ببخشاى .
1- در دعا هم به خود توجّه كنید، «واجنبنى - واجعلنى - واغفرلى» و هم به دیگران. «وبنّى - ومن ذریّتى - و لوالدىّ وللمؤمنین»
2- انسان، هم باید به فكر نسل قبل باشد، «ولوالدىّ وللمؤمنین » و هم به فكر نسل بعد. «و من ذریّتى»
3 - در دعا، به فكر قیامت خود، فرزندان و جامعه باشید. «یوم یقوم الحساب

اهل بیت 1

مقصود از اهل بيت در آیه تطهیر چه کسانی هستند ؟
پاسخ:با توجه به اخبار بسيارى که از طريق عامه و خاصه دلالت دارند كه آيه تطهير در شأن خمسه طيبه نازل شده، يعنى در شأن رسول اكرم و على ابن أبي طالب و فاطمه زهرا و حسن و حسين (عليهم السلام) نازل شده است، منظور از اهلبیت این پنج نفر میباشند.
در شان نزول این آیه آمده است :روزى پيغمبر در خانه ام سلمه تشريف داشتند، على و زهرا و حسنين را خواند. تمام آنها و حضرتش زير عباى يمانى (كسا) جمع شده، در مقام مناجات با پروردگار بر آمده و فرمود خداوندا! اين ها اهل بيت من هستند كه در باره آن ها به من وعده فرموده‏اى. خداوندا !پليدى و رجس را از ايشان دور فرما . آن ها را پاك و پاكيزه گردان.
ادامه دارد ...

سوال وجواب
بسیاری از سردرگمی‌های دینی امروزی ما ناشی از نداستن یا شبهه در احکام یا صحت احادیث است. چرا پیامبر (ص) یا امام معصوم (ع) کتابی به قلم خود ننوشته‌اند که احکام اسلام و سخنان دیگر خودشان در آن باشد. بی شک تحریف کتاب سخت‌تر از تحریف کلام است.